روح جهادي نماز
نماز خوندن نبايد ما رو از امور اجتماعي باز بداره . خانم فريده مصطفوي دختر حضرت امام (ره) نقل مي کرد از همراهان امام شنيده بود که وقتي امام رو از قم به تهران منتقل مي کردند که از اونجا تبعيد کنند، به ساعت نماز صبح خورد. امام به مأموران فرمودند: اجازه بديد يه جايي بايستيم نماز بخونيم، گفتند ما اجازه نداريم، فرمود: پس اجازه بديد وضو بگيرم، تجديد وضو کنم و تو ماشين نماز بخونم، گفتند: باز هم اجازه نداريم. فرمود: بابا! اجازه بديد حداقل تيمم کنم و نماز بخونم. گفتند اجازه اين رو هم نداريم، در رو باز مي کنيم دست هات رو به خاک بغل جاده بزن و تيمم کن! امام (ره) هم همين کار رو کردند. بعد امام (ره) به دخترشون فرموده بودند: “نمازي که اون روز خوندم پشت به قبله بود (چون از قم که به سمت تهران مي ري، حرکت به سمت شمال هست و دقيقاً پشت به قبله مي شه) با اون حالت و با تيمم نمازم رو خوندم، اما اگر دو رکعت نماز مقبول داشته باشم، همين دو رکعت هست.”
چرا ؟ چون در اين نماز روح جهاد دميده شده، حقيقت نماز حقيقتي است که شما رو بر عليه هر زشتي برمي انگيزاند، بر عليه هر زشتي! نماز خوني نماز خونه که وقتي نمازش تموم شد، بره و جهاد کنه. حالا چه جهاد اکبر، چه جهاد اصغر.
